109
คู่
มื
อหลั
กสู
ตรความปลอดภั
ยของผู้
ป่
วยขององค์
การอนามั
ยโลก: ฉบั
บสหวิ
ชาชี
พ (ฉบั
บภาษาไทย) เล่
ม 2
หั
วข้
อที่
3 การท�
ำความเข้
าใจระบบและผลของความซั
บซ้
อนในการ
ดู
แลผู้
ป่
วย
นั
กศึ
กษาจะได้
เรี
ยนรู
้
ว่
าระบบบริ
การสุ
ขภาพเป็
นเพี
ยงหนึ่
งในหลายๆ
ระบบที่
ประกอบกั
นเป็
นองค์
กร แผนก หน่
วย การให้
บริ
การ และการ
ปฏิ
บั
ติ
งาน ภายใต้
ระบบที่
หลากหลายนี้
ความซั
บซ้
อนเกิ
ดขึ้
น เพราะมี
ปฏิ
สั
มพั
นธ์
อั
นมากมายเกิ
ดขึ้
นระหว่
างผู้
ป่
วย ผู้
ดู
แล ผู้
ให้
บริ
การ บุ
คลากร
ฝ่
ายสนั
บสนุ
น ผู
้
บริ
หาร นั
กเศรษฐศาสตร์
และผู
้
คนในชุ
มชน นอกจากนี้
ยั
งมี
ความสั
มพั
นธ์
ระหว่
างการบริ
การทางด้
านการรั
กษาพยาบาลซึ่
งประกอบ
ด้
วยคนหลายกลุ
่
ม กั
บการบริ
การที่
ไม่
ใช่
ด้
านการรั
กษาพยาบาล ซึ่
งจะไป
เพิ่
มความซั
บซ้
อนขึ้
นไปอี
ก หั
วข้
อนี้
เป็
นความรู
้
พื้
นฐานที่
ช่
วยให้
นั
กศึ
กษา
เข้
าใจความซั
บซ้
อนขององค์
กรโดยใช้
วิ
ธี
การเชิ
งระบบ บทเรี
ยนจากตั
วอย่
าง
ของภาคอุ
ตสาหกรรมอื่
นจะช่
วยให้
มองเห็
นประโยชน์
ของการใช้
วิ
ธี
การ
เชิ
งระบบ
เมื
่
อนั
กศึ
กษาคิ
ดใน “เชิ
งระบบ” เขาจะเข้
าใจว่
าท�
ำไมปั
ญหาจึ
งเกิ
ดขึ้
น
ซึ่
งจะน�
ำไปสู
่
ความเข้
าใจบริ
บทของสถานการณ์
ในการคิ
ดหาทางแก้
ไขปั
ญหา
นั
กศึ
กษาผู
้
ที่
จะเป็
นผู
้
ให้
บริ
การสุ
ขภาพต้
องมี
ความตั
้
งใจที่
จะให้
การรั
กษา
และให้
การดู
แลผู
้
ป่
วยอย่
างดี
ที่
สุ
ด ไม่
ว่
าจะปฏิ
บั
ติ
งานในโรงพยาบาลหรื
อ
ในชุ
มชน แต่
ความตั้
งใจนี้
ก็
ยั
งไม่
เพี
ยงพอที่
จะท�
ำให้
บริ
การมี
ความปลอดภั
ย
และมี
คุ
ณภาพได้
ทั้
งนี้
เพราะความปลอดภั
ยของผู
้
ป่
วยยั
งขึ้
นกั
บคนอี
ก
หลายกลุ่
ม ซึ่
งแต่
ละคนต้
องปฏิ
บั
ติ
ให้
ถู
กต้
องและถู
กเวลา หรื
ออาจกล่
าวว่
า
ความปลอดภั
ยของผู้
ป่
วยขึ้
นอยู่
กั
บทั้
งระบบ
หั
วข้
อที่
4 การเป็
นสมาชิ
กที่
มี
ประสิ
ทธิ
ภาพของที
ม
ความเข้
าใจเรื่
องการปฏิ
บั
ติ
งานเป็
นที
มของนั
กศึ
กษา ไม่
ได้
จ�
ำกั
ด
เพี
ยงแค่
รู
้
บทบาทของตนในวิ
ชาชี
พเท่
านั้
น แต่
นั
กศึ
กษาจะต้
องเข้
าใจ
ประโยชน์
และประสิ
ทธิ
ภาพของการปฏิ
บั
ติ
งานเป็
นที
มสหสาขาวิ
ชาชี
พ ใน
การที่
จะช่
วยพั
ฒนาคุ
ณภาพบริ
การ และช่
วยลดความผิ
ดพลาดให้
เหลื
อน้
อย
ที่
สุ
ด ที
มที่
มี
ประสิ
ทธิ
ภาพจึ
งหมายถึ
งการที่
สมาชิ
กของที
ม ซึ่
งรวมทั้
ง
ผู
้
ป่
วยด้
วย ผู
้
ป่
วยก็
เป็
นผู
้
เชี่
ยวชาญในเรื่
องอาการที่
เกิ
ดขึ้
นกั
บตั
วเขา สามารถ
สื่
อสารแลกเปลี่
ยนข้
อมู
ลของแต่
ละคน เคารพในความเป็
นผู
้
เชี่
ยวชาญ