Basic HTML Version
637
คู่
มื
อหลั
กสู
ตรความปลอดภั
ยของผู้
ป่
วยขององค์
การอนามั
ยโลก: ฉบั
บสหวิ
ชาชี
พ (ฉบั
บภาษาไทย) เล่
ม 5
ได้
1.5 ล้
านครั้
งต่
อปี
[3] และเสี
ยชี
วิ
ต 7,000 รายต่
อปี
[4]
นั
กวิ
จั
ยในประเทศอื่
นๆ ทั่
วโลกได้
รายงานผลในท�
ำนองเดี
ยวกั
น [5]
การสั่
งยาที่
คลาดเคลื
่
อนสามารถตรวจพบได้
ก่
อนจ่
ายยาโดยเภสั
ชกรและ
บุ
คลากรอื่
น มี
เพี
ยง 15% เท่
านั้
นที่
ผู้
ป่
วยได้
รั
บยาผิ
ดไป ความจริ
งนี้
ได้
เน้
น
ให้
เห็
นความส�
ำคั
ญของการปฏิ
บั
ติ
งานร่
วมกั
นเป็
นที
ม เพื่
อให้
ผู
้
ให้
บริ
การ
สามารถป้
องกั
นเหตุ
การณ์
ที่
ไม่
พึ
งประสงค์
ได้
มาก
การผลิ
ต การกระจาย และการตลาด
ก่
อนที่
ยาจะถู
กน�
ำมาใช้
กั
บมนุ
ษย์
ยาได้
ผ่
านการทดสอบมาแล้
วเพื่
อ
ท�
ำให้
มั่
นใจว่
าปลอดภั
ย อี
กทั้
งการพั
ฒนาและการผลิ
ตยาในประเทศต่
างๆ
ก็
มี
การควบคุ
มอย่
างเข้
มงวด
ขั้
นตอนในการใช้
ยา
8
ขั้
นตอนในการใช้
ยาสามารถจั
ดเป็
น 4 ขั้
นตอนหลั
กได้
ดั
งนี้
การสั่
งยา
การจ่
ายยา การบริ
หารยา และการติ
ดตามการใช้
ยา ซึ่
งแพทย์
เภสั
ชกร
ผู
้
ป่
วย และผู
้
ให้
บริ
การสุ
ขภาพอื่
นๆ ล้
วนมี
บทบาทส�
ำคั
ญในกระบวนการ
เหล่
านี้
ตั
วอย่
างเช่
น ผู
้
ป่
วยบางรายเลื
อกซื้
อยามาใช้
เองจากร้
านขายยา
ตั
ดสิ
นใจใช้
ยาด้
วยตนเอง และติ
ดตามการใช้
ยาด้
วยตนเองว่
าได้
ผลหรื
อไม่
ในทางกลั
บกั
น การใช้
ยาในโรงพยาบาล แพทย์
เป็
นผู้
สั่
งใช้
ยา เภสั
ชกรเป็
น
ผู้
จ่
ายยา พยาบาลเป็
นผู้
บริ
หารยา และพยาบาลกั
บแพทย์
อี
กคนอาจเป็
นผู้
ติ
ดตามการรั
กษา แล้
วตั
ดสิ
นใจว่
าจะให้
ยาชนิ
ดเดิ
มต่
อหรื
อไม่
และเภสั
ชกร
อาจเข้
ามามี
ส่
วนร่
วมในการปรั
บขนาดของยาด้
วย
องค์
ประกอบที่
ส�
ำคั
ญของทั้
ง 4 ขั้
นตอนที่
กล่
าวมาข้
างต้
น อธิ
บาย
โดยย่
อดั
งนี้
การสั่
งยา (Prescribing)
9
ผู
้
ให้
บริ
การสุ
ขภาพที
่
สั
่
งยาต้
องเลื
อกยาที่
เหมาะสมให้
แก่
ผู
้
ป่
วยโดย
พิ
จารณาถึ
งปั
จจั
ยของผู
้
ป่
วยแต่
ละรายด้
วย เช่
น มี
ประวั
ติ
แพ้
ยาหรื
อไม่
จาก
นั้
นจึ
งท�
ำการเลื
อกยา วิ
ธี
ให้
ยา ขนาดยา และเวลาที่
ให้
ยา แผนการรั
กษานี้
ต้
องสื่
อกั
บผู
้
ที่
จะท�
ำหน้
าที่
บริ
หารยาด้
วยการเขี
ยน หรื
อการบอกด้
วยวาจา