112
คู่
มื
อหลั
กสู
ตรความปลอดภั
ยของผู้
ป่
วยขององค์
การอนามั
ยโลก: ฉบั
บสหวิ
ชาชี
พ (ฉบั
บภาษาไทย) เล่
ม 2
หั
วข้
อที่
7 การใช้
วิ
ธี
การปรั
บปรุ
งคุ
ณภาพเพื่
อปรั
บปรุ
งการดู
แล
ในทศวรรษที่
ผ่
านมาระบบบริ
การสุ
ขภาพประสบความส�
ำเร็
จใน
การน�
ำวิ
ธี
การปรั
บปรุ
งคุ
ณภาพที่
หลากหลายที่
ใช้
ในภาคอุ
ตสาหกรรมอื่
น
วิ
ธี
ดั
งกล่
าวช่
วยให้
ผู้
ให้
บริ
การสุ
ขภาพมี
เครื่
องมื
อส�
ำหรั
บการ (i) ระบุ
ปั
ญหา
(ii) วั
ดหรื
อประเมิ
นปั
ญหา (iii) หาวิ
ธี
การที่
หลากหลายเพื่
อแก้
ปั
ญหา และ
(iv) ทดสอบว่
าวิ
ธี
การเหล่
านั้
นใช้
ได้
ผลหรื
อไม่
ผู
้
น�
ำของระบบบริ
การสุ
ขภาพ
ได้
แก่
ทอม โนลั
น (Tom Nolan) เบรนท์
เจมส์
(Brent James) ดอน เบอร์
วิ
ค
(Don Berwick) และคนอื่
นๆได้
น�
ำหลั
กการปรั
บปรุ
งคุ
ณภาพงานมาพั
ฒนา
วิ
ธี
การปรั
บปรุ
งคุ
ณภาพส�
ำหรั
บผู
้
ปฏิ
บั
ติ
งานในคลิ
นิ
กและผู
้
จั
ดการองค์
กร
การระบุ
ปั
ญหา และการตรวจสอบการให้
บริ
การสุ
ขภาพในแต่
ละขั้
นตอน จึ
ง
เป็
นพื้
นฐานส�
ำคั
ญของวิ
ธี
การนี้
เมื่
อนั
กศึ
กษาได้
ตรวจสอบในแต่
ละขั้
นตอน
ของกระบวนการให้
บริ
การ เขาจะมองเห็
นภาพได้
ชั
ดเจนว่
าการบริ
การแต่
ละ
ส่
วนมี
ความเชื่
อมโยงกั
นอย่
างไร จะสามารถวั
ดหรื
อประเมิ
นการบริ
การได้
อย่
างไร การวั
ดเป็
นเรื่
องส�
ำคั
ญของการปรั
บปรุ
งความปลอดภั
ย หั
วข้
อนี้
จะ
แนะน�
ำให้
นั
กศึ
กษารู
้
จั
กหลั
กการของทฤษฎี
การปรั
บปรุ
งคุ
ณภาพ เครื่
องมื
อ
ที่
ใช้
กิ
จกรรม และเทคนิ
คต่
างๆที่
สามารถน�
ำมาใช้
ในการปฏิ
บั
ติ
งาน
หั
วข้
อที่
8 การมี
ส่
วนร่
วมของผู้
ป่
วยและผู้
ดู
แล
นั
กศึ
กษาจะได้
เรี
ยนแนวคิ
ดการปฏิ
บั
ติ
งานของที
มบริ
การสุ
ขภาพ ซึ่
ง
รวมผู
้
ป่
วย และ/หรื
อผู
้
ดู
แลของผู
้
ป่
วยด้
วย และจะได้
เข้
าใจว่
าสองกลุ
่
มหลั
งนี้
มี
บทบาทส�
ำคั
ญที่
จะท�
ำให้
การบริ
การมี
ความปลอดภั
ย โดย (i) การมี
ส่
วน
ช่
วยในการวิ
นิ
จฉั
ยโรค (ii) การมี
ส่
วนร่
วมในการตั
ดสิ
นใจเลื
อกวิ
ธี
การรั
กษา
ที่
เหมาะสม (iii) การเลื
อกผู
้
ให้
บริ
การที่
มี
ประสบการณ์
และผู
้
ให้
บริ
การที่
ปลอดภั
ย (iv) การสร้
างความมั่
นใจว่
าการรั
กษามี
การปฏิ
บั
ติ
อย่
างเหมาะสม และ
(v) มี
การรายงานระบุ
เหตุ
การณ์
ที่
ไม่
พึ
งประสงค์
และมี
การแก้
ไขปั
ญหาอย่
าง
เหมาะสม [21,22] ปั
จจุ
บั
นระบบบริ
การสุ
ขภาพยั
งใช้
ประโยชน์
จากความ
เชี่
ยวชาญของผู
้
ป่
วยน้
อยเกิ
นไป ความเชี่
ยวชาญของผู
้
ป่
วยได้
แก่
ความรู
้
เรื่
อง
อาการของเขา ความเจ็
บปวด ความชอบ และทั
ศนคติ
ต่
อความเสี่
ยง ผู้
ป่
วยจะ
เป็
นผู
้
ที่
รู
้
ในข้
อมู
ลได้
ดี
เมื่
อมี
เหตุ
การณ์
ที่
ไม่
คาดหวั
งเกิ
ดขึ้
น ผู
้
ป่
วยจะช่
วย
กระตุ้
นพยาบาล แพทย์
และเภสั
ชกร หรื
อบุ
คลากรวิ
ชาชี
พอื่
นๆ หากเขา