Page 61 - 02-Patient Safety

133 
คู่มือหลักสูตรความปลอดภัยของผู้ป่วยขององค์การอนามัยโลก: ฉบับสหวิชาชีพ (ฉบับภาษาไทย) เล่ม 2
ประเมินความปลอดภัยของผู้ ป่วย ประเด็นส�ำคัญก็คือ ต้องไม่ลืมว่าเป้าหมาย
ของขั้นตอนนี้คื อ การพัฒนาสมรรถนะของผู้สอนและของวิชาชีพ เพื่อไป
ท�ำหน้าที่สอนนักศึกษา
วิธีหาผู้ สอนหรือเพื่อนร่วมงานที่ สนใจตรงกัน
หากท่านจัดกิจกรรมในการพั ฒนาสมรรถนะดังที่กล่าวมาข้างต้ น
วิธีการเหล่านี้อาจช่วยบอกได้ว่ า ใครบ้างที่มี ความสนใจที่จะสอนเรื่องความ
ปลอดภัยของผู้ ป่วย อีกวิธีหนึ่งก็คื อ จัดประชุม แล้ วส่งจดหมายเชิญผู้สอน
และอาจารย์คนอื่นๆ แบบเปิดกว้าง ทั้งนี้ต้องมั่นใจว่ าวันและเวลาที่ประชุม
เป็นช่วงที่คนส่ วนใหญ่สามารถเข้ าร่วมได้ เพื่อที่จะดึงคนเข้าร่วมประชุ ม
ให้ได้มากที่สุด (ตัวอย่างเช่ น บางคนอาจต้องการมาร่ วม แต่ไม่สะดวก
เนื่องจากติดภารกิจดูแลผู้ป่วย หรือติดภารกิจอื่นที่จ�ำเป็นกว่า) หรืออาจใช้
วิธีเขียนบทความลงในจดหมายข่าวของคณะ หรื อของมหาวิทยาลัย ซึ่งจะ
ช่วยให้คนเข้าใจเรื่องความปลอดภัยของผู้ป่วย และแม้ ว่าเขาจะไม่สนใจที่จะ
เข้ามามีส่วนร่วม แต่บทความจะช่วยสร้างความตระหนักถึงความจ�ำเป็น ที่
ต้องบรรจุการเรียนการสอนเรื่องความปลอดภัยของผู้ป่วยเข้าไปในหลักสูตร
การสอนเรื่องความปลอดภัยของผู้ป่วยจ�ำเป็นต้องมีคนรับผิดชอบ
น�ำลงสู่การปฏิบัติ ต้องเชิ ญผู ้ให้บริ การสุขภาพ ผู้ ที่มี ความสนใจและมี
ความรู้เรื่องนี้ อาจได้จากการที่เจ้าตั วระบุเอง หรือถูกวางตัว หรือได้รับการ
เสนอชื่อ ซึ่งได้ จากการจัดการติดต่อหรือจัดประชุมก่อนหน้านี้ นอกจากนี้
เป็นความคิดที่ดี ที่จะตรวจสอบว่ามีผู ้เชี่ยวชาญจากคณะอื่ นๆ และวิชาชีพ
อื่นหรือไม่ เช่น ทางด้านวิ ศวกรรมศาสตร์ (ปัจจั ยด้านมนุษย์) จิตวิทยา
(จิตวิทยาด้ านพฤติกรรมหรื อทฤษฎีและกระบวนการพัฒนา) เภสัชศาสตร์
(ความปลอดภัยทางยา) พยาบาลศาสตร์ และแพทยศาสตร์ (การควบคุม
การติดเชื้อ)
เทคนิคในการจัดวางเรื่องความปลอดภัยของผู้ป่วยในหลักสู ตร
การระดมสมองเป็นเทคนิคที่จ�ำเป็นที่จะกระตุ้นให้สมาชิ กร่วมกัน
แสดงความคิดเห็ นเพื่อแก้ปัญหา ปัญหาก็คือ ท� ำให้ดี ที่สุดได้อย่างไร ที่ จะ
เพิ่มเนื้อหาความปลอดภั ยของผู้ป่วยเข้าไปในหลักสูตร สถานการณ์ของ