Page 67 - 02-Patient Safety

139 
คู่มือหลักสูตรความปลอดภัยของผู้ป่วยขององค์การอนามัยโลก: ฉบับสหวิชาชีพ (ฉบับภาษาไทย) เล่ม 2
กล่อง A.6.2. ความเชื่อมโยงของการศึกษาเรื่องความปลอดภัยของผู้ป่ วยกับความรู้
ใหม่ และการปฏิบัติ
การเรียนเรื่องความปลอดภัยของผู้ ป่วยในแต่ละหัวข้อแบ่งได้เป็ น
ความรู้ที่ต้ องรู้และการน�ำไปปฏิ บัติ ในอุดมคติ การเรียนรู้เกิดได้ทั้งสองแบบ
ตัวอย่างเช่ น การระบุผู้ป่วยให้ถูกคน
โดเมน ตัวอย่ างความปลอดภัยของผู้ป่วย
ความรู้ในภาพกว้าง มีความเข้าใจว่ าการระบุผู้ป่วยผิดคน เป็นเรื่ องที่สามารถเกิดขึ้นได้และ
เกิดขึ้นจริง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อการให้บริการเป็นทีม การได้เรียนรู้ว่า
สถานการณ์ใดมีโอกาสเกิดการระบุผู้ป่ วยผิดคนได้ มาก ตัวอย่างเช่น ใน
กรณีที่ผู้ป่ วยสองคนมีปัญหาเหมือนกัน หรือผู้ป่วยที่ ไม่สามารถสื่อสารได้
หรือกรณีที่ ผู้ให้บริการถูกขัดจังหวะขณะปฏิบัติงาน
การน�ำความรู้ไปใช้ มีความเข้าใจถึงความส�ำคัญของการระบุ ผู้ป่วยให้ถู กคน เมื่อเจาะเลือด
เพื่อไปท�ำการหาเลือดให้ ผู้ป่วย มีความเข้าใจว่ าความผิดพลาดในขั้ นตอน
นี้มีโอกาสเกิดขึ้นได้ และเรียนรู้ วิธีการป้องกันความผิดพลาดที่จะเกิดขึ้น
การปฏิบัติ แสดงให้ เห็นถึงวิธี การระบุผู ้ป่วยที่ถูกคน โดยการถามชื่ อผู้ ป่วย โดยใช้
ค�ำถามเปิด เช่น ถามว่า “คุณชื่ออะไร?” แทนที่จะถามค� ำถามปิด เช่ น “คุณ
ชื่อจอห์น สมิธ ใช่หรือไม่”
เนื้ อหาเรื่องความปลอดภัยของผู้ ป่วยมีขอบเขตกว้างมาก เมื่ อ
เนื้อหามีความกว้างบวกกับความจ�ำเป็นที่ต้องปรับแนวคิดนี้ให้เข้ ากับบริบท
ดังนั้นจึงมีโอกาสสูงที่จะสอดแทรกการเรียนการสอนเนื้อหาเรื่องความปลอดภัย
ของผู้ป่วยในหลักสูตรเดิมได้เป็นอย่ างดี ถึงแม้ว่าบางหัวข้อในเรื่องนี้ จะเป็น
เรื่องค่อนข้างใหม่ส�ำหรับบุคลากรในวิชาชีพ และอาจไม่ สามารถผสมผสาน
เข้ากับเนื้อหาเดิมได้ง่าย ในกรณีหลังอาจจ�ำเป็นต้องตั้ งเป็นหัวข้อใหม่ เช่น
หัวข้อที่ 2 ท�ำไมการน�ำปัจจัยด้านมนุษย์มาใช้จึงมีความส�ำคัญต่อความปลอดภัย
ของผู้ ป่วย ซึ่ งอาจเป็นหั วข้อที่ ยากที่จะน� ำไปผสมผสานกั บหั วข้อใน
หลักสู ตรเดิม วิธีหนึ่งที่อาจใช้ ได้คือ การจัดเวลาพิเศษและเชิ ญผู้เชี่ยวชาญ
ทางด้านวิศวกรรม หรือจิตวิทยามาสอน และตามด้วยการจัดให้มีการอภิปราย
กลุ่มย่อย