Page 70 - 02-Patient Safety

142  คู่มือหลักสูตรความปลอดภัยของผู้ป่วยขององค์การอนามัยโลก: ฉบั บสหวิชาชีพ (ฉบับภาษาไทย) เล่ม 2
ที่จ�ำเป็ น ควรปรับให้เหมาะสมกับสมรรถนะใหม่ ที่จะน�ำความรู ้ใหม่ไปใช้
ในการปฏิบัติงาน ส�ำหรับในส่วนที่เป็นบทน�ำของเรื่ องความปลอดภัยของ
ผู้ป่วย ก็ยังมีความจ�ำเป็ นที่จะต้องบรรจุไว้ในปีต้ นๆ เช่นเดียวกับวิ ชาการ
สาธารณสุข ระบาดวิทยา จริ ยธรรม หรือวิ ชาชีพที่เกี่ยวกับทางพฤติกรรม
ศาสตร์ หัวข้อที่ควรอยู่ในบทน�ำได้แก่ (i) ความปลอดภัยของผู ้ป่วยคืออะไร
และ (ii) ระบบบริการและความซับซ้อนของระบบสุขภาพ แต่ หากหลักสูตร
ของท่านเป็นหลั กสูตรบูรณาการ และนักศึกษาได้เรียนการปฏิบัติ ในคลินิก
ตั้งแต่ปีแรก ทางที่ดีที่สุดควรเริ่มสอนเรื่องความปลอดภั ยของผู้ป่วยในปี
ต้นๆ และบูรณาการกับทุกวิชาในแนวดิ่งตลอดหลักสู ตร หากท�ำเช่นนี้ได้
เรื่องความปลอดภัยของผู้ป่วยก็ จะเป็นสาระที่ถูกกล่าวถึ งอย่างสม�่ำเสมอ
และท�ำให้มีโอกาสได้ตอกย�้ำ และต่อยอดจากความรู้ ที่ได้เรียนก่อนหน้ า ใน
อุดมคติ นักศึ กษาควรได้ยินได้ ฟังเรื่องความปลอดภัยของผู ้ป่วยในช่วงก่ อน
เข้าสถานปฏิบัติ งานและในระหว่างการปฏิบัติงาน
เมื่อใดควรสอนเนื้ อหาความปลอดภัยของผู้ป่วย และควรจัดเนื้ อหา
ไว้ในส่วนใดของหลักสู ตร
การสอนทุกวิ ชาในแต่ ละวิ ชาชีพมี โอกาสที่จะผนวกหัวข้ อของ
ความปลอดภัยของผู้ ป่วยเข้าไปได้ หากกรณีตั วอย่างมีเนื้ อหาเกี่ ยวกับ
หัวข้อนั้น และสอดคล้องกับบทบาทวิชาชีพ ตัวอย่างเช่ น การยกกรณีการ
เกิดความคลาดเคลื่ อนทางยาในผู้ป่วยเด็ก อาจใช้ เป็นจุดเริ่มต้นที่จะสอน
ให้นักศึกษาพยาบาลเข้าใจ และเรี ยนรู้จากความผิดพลาด ก่อนที่จะเริ่ ม
เรียนการพยาบาลผู ้ป่วยเด็ก เช่นเดียวกั นกับนักศึกษากายภาพบ�ำบัดที่
ต้องดูแลผู้ป่วยที่ถูกผ่าตัดเปลี่ ยนกระดูกเชิงกรานหรือข้อเข่า ควรได้เรียน
หัวข้อ “ความปลอดภั ยของผู้ป่วยที่ถู กท�ำหัตถการที่ รุกล�้ำ” หลายๆ วิ ชา
สามารถสอนหัวข้อ “การท�ำความเข้าใจและการเรียนรู้จากความผิดพลาด”
หากยกกรณีศึ กษาที่มี ความเกี่ยวข้ องกับการปฏิ บัติงานของวิชาชีพนั้นๆ
อย่างไรก็ตามการเรี ยนเรื่องนี้ เป็นเรื่องที่มี เนื้ อหากว้างเกี่ ยวข้องกับทุ ก
วิชาชีพและนักศึกษาทุกคน ในกล่อง A.6.3 ได้เสนอความเป็นไปได้ ในการ
พิจารณา เพื่อบูรณาการเรื่ องความปลอดภัยของผู้ป่วยเข้าไปในหัวข้อหรือ
วิชาต่างๆ