Page 90 - 02-Patient Safety

162  คู่มือหลักสูตรความปลอดภัยของผู้ป่วยขององค์การอนามัยโลก: ฉบั บสหวิชาชีพ (ฉบับภาษาไทย) เล่ม 2
ใช้ตัวอย่างที่เป็นจริงที่ พบได้ในที่ ปฏิบัติงาน
ต้องจินตนาการให้ได้ว่าหลังจากที่จบการศึกษาไปแล้ว งานส่วนใหญ่
ที่นักศึกษาต้องท�ำคืออะไร และต้ องค�ำนึงถึงเรื่ องนี้เป็ นบริบทในการเรียน
การสอนเรื่องความปลอดภัยของผู้ป่วย เช่น กรณีทุโภชนาการ การยกกรณี
ภาวะน�้ำหนักเกิน เป็นกรณีศึกษาภาวะทุโภชนาการ หรือโรคมาลาเรียอาจ
ไม่เหมาะสม หากภาวะเหล่านี้ไม่ ใช่ปั ญหาที่พบได้บ่อยในพื้นที่ ควรใช้
สถานการณ์จริง และสภาพปั ญหาที่พบได้บ่อย และที่เกี่ยวข้องกับนักศึ กษา
ส่วนใหญ่
ระบุการประยุกต์ที่ น�ำไปปฏิบัติได้
ช่วยนักศึ กษาประเมินว่า สถานการณ์ใดที่เขาสามารถน�ำความรู้และ
ทักษะเรื่ องความปลอดภัยของผู้ป่วยไปใช้ได้ วิธีการนี้จะช่วยให้นักศึ กษาได้
มองเห็นโอกาสที่จะปฏิบัติ งานเพื่อค�ำนึงถึงความปลอดภัย อาทิ เช่น การ
ระบุผู้ ป่วยให้ถู กคน มีความส�ำคัญในกรณีของ
• การส่งตัวอย่างเลือด
• การให้ยา
• การเขียนชื่อในใบส่งตรวจต่างๆ
• การเขียนบันทึกรายงานผู้ ป่วย
• การบันทึกรายงานการได้รับยาของผู้ ป่วย
• การท�ำหัตถการ
• การปฏิบัติงานกับผู้ป่วยที่ มีปัญหาด้านการสื่อสาร
• การสื่อสารกับครอบครัวและญาติผู้ ป่วย
• การส่งต่อ/ส่งปรึ กษากับบุคลากรวิชาชีพอื่น
ใช้ตั วอย่างที่อยู่ในความสนใจของนักศึกษา หรือที่จะเกี่ ยวข้องกับ
นักศึกษาในอนาคตอันใกล้
จินตนาการสถานการณ์ที่ นักศึกษาจบการศึกษาไปปฏิ บั ติงาน
ในฐานะสมาชิกใหม่ของวิชาชี พ หรือในฐานะนักศึกษาไปฝึ กปฏิบัติ งาน
ตัวอย่างเช่น การสอนในหัวข้อการสนั บสนุนผู้ป่วย (patient advocate)
วิธีที่ดี มากคือ การใช้ ตัวอย่างของนั กศึกษาที่ลุกขึ้นกล้ าพูดกับเจ้าหน้าที่