Page 91 - 02-Patient Safety

163 
คู่มือหลักสูตรความปลอดภัยของผู้ป่วยขององค์การอนามัยโลก: ฉบับสหวิชาชีพ (ฉบับภาษาไทย) เล่ม 2
ผู้อาวุโสกว่ า แทนที่จะยกตั วอย่างของเจ้าหน้าที่ อาวุโสท�ำบทบาทแสดง
ความกล้าพูดกับฝ่ายบริหาร วิธีการนี้ เรื่องราวและฉากหลังต่างๆ ก็ควรจะ
เกี่ยวข้องกับนักศึกษา ซึ่งจะเป็นการกระตุ ้ นให้เกิดแรงจูงใจที่จะเรียนหั วข้อนี้
ดูตัวอย่างข้างล่าง
กรณี ตัวอย่าง
ขณะเข้าสังเกตการผ่าตั ด นักศึกษาพยาบาลคนหนึ่งสังเกตเห็นว่า ศัลยแพทย์เย็บ
ปิดแผลโดยที่ยั งมีผ้าซับเลือดหนึ่งชิ้นอยู่ในตัวผู้ป่วย นักศึกษาผู้นี้ไม่แน่ใจว่าศัลยแพทย์
ได้ สังเกตเห็นหรือไม่ และสงสั ยว่าตนเองควรจะพูดดีหรือไม่
ให้โอกาสนักศึ กษาน� ำความรู้และทั กษะเรื่ องความปลอดภั ยของ
ผู้ป่ วยไปใช้
การให้นักศึกษาได้มี โอกาสปฏิบัติงานที่ให้ความปลอดภั ยแก่ผู้ป่วย
เป็นที่ คาดหวังว่าพฤติกรรมเหล่านี้ จะติดเป็ นนิสั ย และเมื่อเวลาผ่านไป
นักศึกษาจะมีแนวโน้มที่ จะให้บริการ ด้วยความเชื่อในหลักการความ
ปลอดภัยของผู้ ป่วย
การฝึกปฏิบัติ เรื่ องความปลอดภัยของผู ้ป่ วย ควรเริ่มให้เร็ วที่สุด
ตั้งแต่นักศึกษาเริ่มเข้ามาในหลักสูตร เช่น ใน
• กลุ่มติว หรือ กลุ่มที่จัดขึ้นเอง (private study) เช่น จัดให้มีการ
ระดมสมองเพื่อหาค�ำตอบส�ำหรับสถานการณ์ที่เป็นอันตราย
• สถานการณ์จ�ำลอง เช่น การฝึกทักษะในห้องปฏิ บัติ การ การสร้าง
สถานการณ์จ�ำลองในห้องปฏิบัติการ และการแสดงบทบาทสมมุติ
• สภาพแวดล้อมในคลิ นิก เช่น การท�ำความสะอาดมือก่ อนตรวจ
ผู้ ป่วย การระบุผู้ ป่วยให้ ถูกคนเมื่อเจาะเลือด
• การมีปฏิสัมพันธ์กับผู้ป่วย - เมื่อให้ ค�ำแนะน�ำ นักศึกษาสามารถ
ฝึ กให้ก� ำลังใจแก่ผู้ป่วย เพื่อให้ผู้ป่วยกล้าให้ ข้อมู ล กล้าถามค�ำถาม
และผู้ป่วยมีบทบาทเชิงรุกที่จะได้รับทราบแผนการรักษา และรับ
ทราบความก้ าวหน้าของการรักษา